Moselle

Moselle schrok tijdens een buitenrit en rende een drukke straat op waar ze door een auto aangereden werd. Toen de dierenarts aankwam was zijn eerste reactie haar in te laten slapen omdat haar verwondingen te ernstig waren.  Maar iets in uitdrukking van haar ogen deed zijn mening veranderden .  Hij besloot dat Moselle een kans verdiende en de natuur maar te laten beslissen. 

Ze had 150 hechtingen in haar borst nodig en toen het achterbeen onderzocht werd, werd vastgesteld dat haar heup gebroken en verplaatst was. Het kon niet geopereerd worden dus werd Moselle vast gebonden om te verhinderen dat ze zou gaan liggen en om haar haar eigen evenwicht te laten vinden. Dankzij de uitstekende verzorging en deskundigheid van de dierenarts en het stal personeel, werd Moselle goed genoeg bevonden om 8 weken na het ongeluk te reizen. We gingen haar halen op 1 Juli 2009

Het was de eerste keer dat ze uit haar stal kwam na het ongeluk en ze ging zonder problemen de trailer in en had een aangename, 4 uur durende reis.  Ze zal nog 4 weken onbeweeglijk moeten blijven, waarna ze geleidelijk aan, aan de hand zal worden gestapt.  Rob's beoordeling van haar verwondingen leidde hem tot de conclusie dat fysiotherapie niet wenselijk was, de verwondingen waren te zwaar.  De linker heup is nu 18 cm lager dan de rechter heup en is verdraaid zodat het been naar buiten staat, maar ze krijgt regelmatig massages om de druk te verlichten aangezien ze lange tijd alle gewicht op de voorbenen heeft geplaatst.


















 

2 Augustus 2009Mosellewebpage2aug

Moselle wordt aan de hand buiten gestapt.  Ze kan genoeg gewicht op het gebroken been zetten om in evenwicht te zijn, alhoewel in het begin stond het achterbeen vaak scheef.

De hersenen en de spieren communiceerden niet goed en het achterbeen was vaak niet daar waar het zij het verwachtte.  Desalniettemin, groeit haar vertrouwen elke dag en Rob is erg tevreden met haar vooruitgang.  Moselle zit niet in over haar vooruitgang, het gras is voor haar het interessantste
Mosellewebpage1

23 October 2009

Na 4 weken regelmatige oefeningen aan de hand kreeg Moselle haar eigen kleine wei met beperkte uitloopmogelijkheld.  De periode van naar buiten gaan werd elke dag een beetje verlengd tot dat wij vonden dat ze sterk genoeg was om het hele veld aan te kunnen. Zoals U kunt zien, na minder dan 6 maanden na haar bijna fatale ongeluk gaat het Moselle prima.

 

 

 

Geval Pretty

PrettyIn januari 2009 brak Pretty haar rechter achterbeen, net onder het vetlok gewricht, in een raar ongeluk tijdens het longeren.

6 maanden later, ondanks de uitstekende dierenarts verzorging en de grootste moeite van iedereen, was het duidelijk dat ze altijd gehandicapt zou blijven.  Haar eigenaars zochten een plaats waar ze verder zou kunnen genezen maar in een kennisrijke en veilige omgeving.

We gingen haar halen op 15 juli 2009.  Deze foto's werden de volgende morgen genomen. 




FootVanwege de ernst van haar verwonding moest haar wei beperkt worden om te verhinderen dat ze ging rondrennen. Ze werd dus de eerste week elke morgen in een klein veldje met twee rustige merries in het veld ernaast losgelaten. 

Al vlug bleek dat zij een zeer gevoelige, onafhankelijke jonge merrie is en ze wordt op het moment elke dag losgelaten in een iets groter veld met een ander paard.

Foot1

Hoewel ze nog erg kreupel loopt, neemt ze meer en meer gewicht op op haar verwonde been.  Onze hoefsmid is in contakt met de dierenarts om zeker te stellen dat hij haar kan helpen steeds normaler te lopen en de druk op die hoef te verminderen.

Aangezien haar beweging zo lang beperkt was, heeft zij al haar spieren verloren en zal altijd dun moeten blijven zodat ze haar verwonde been niet teveel belst.  Desalniettemin, met voorzichtige oefeningen en fysiotherapie geloven wij dat ze, stap voor stap, veel van haar verloren bewegingsvrijheid terug krijgt en van haar leven hier met ons en haar nieuw gevonden vrienden genieten zal




October09Oktober 2009

Pretty is goed genezen. Ze kan nu haar volle gewicht op haar verwonde been zetten en de spieren zijn terug zodat de achterhand nu gelijk gespierd is.  Ze zal altijd licht kreupel lopen als gevolg van het vergroeien van de eerste en tweede vingerkootjes die het artikuleren van het gewricht verhindert. Maar dit is niet pijnlijk en beperkt haar beweging niet.










 

 
 
  Site Map